Garanties van een cattery

In december 2008 heb ik alle garanties met de nodige voorwaarden op papier gezet, nadat een kittenkoper binnen enkele weken na ontvangst van het kitten al voor 1000 aan dierenartskosten heeft gemaakt, gewoon pech was het. Graag had ik de 1000 zomaar vergoed, ware het niet dat ik op dat moment weinig geld had o.a. omdat ik pas al een paar andere kittenkopers tegemoet was gekomen en nog met achterstallige dierenartskosten zat. Een kitten opvoeden met alle kosten die er bij komen, zit je al gauw voor het kitten zelf op 400 aan kosten (niet meegeteld testen van de ouders en andere kosten, zie de pagina Catterykosten). Dan moet je veel kittens fokken of astronomische bedragen vragen voor je kittens, om zomaar 1000 te kunnen vergoeden. Natuurlijk heeft de kittenkoper niet gekozen voor een kitten uit een goeie cattery om vervolgens met torenhoge dierenartskosten te zitten. Van de andere kant heeft de fokker zijn/haar uiterste best gedaan een gezond kitten te verkopen en op het moment van overdracht naar zijn/haar weten ook een gezond kitten afgeleverd. Levend 'spul' kopen is altijd een risico. Om het voor iedereen zo vriendelijk mogelijk te maken, heb ik een garantiecontract opgesteld. Verder krijgen de mensen de 1e maand een gratis dierenverzekering van www.petplan.nl Omdat wij al de gezondheidsverklaring overlegd hebben met Petplan, kan de kittenkoper heel gemakkelijk zonder extra kosten te maken de verzekering verlengen voor 100 per jaar. Er zijn natuurlijk ook een hele hoop dingen waar de fokker niets aan kan doen zoals bijv een gebroken poot of een voedselvergisftiging. Dan zit je gauw op 1000. Dus ik raad iedere kittenkoper aan dus wel de verzekering voort te zetten, wil men het niet, dan verloopt het automatisch.

4 April 2007: Er is nieuwe info over garanties op kittens beschikbaar, nu op deze pagina te lezen. Info afkomstig uit het Magazine van Saint Pro Cat van maart 2007. Van toepassing op het kopen/verkopen van kittens is uit wetboek 7: Bijzondere Overeenkomsten. De aanvullingen zijn te lezen in het paars.

De tekst in het rood is geschreven op 1 februari 2007, met Artikel 17 en 18, die van toepassing zijn op de koop van een kitten bij een, in bepaalde mate, beroeps- en/of bedrijfsmatige cattery. De rode tekst beslaat o.a. ook mijn meningen en ervaringen.

Inleiding

Doordat ik op mijn pagina "kosten van de cattery" iets heb gezet over garanties die een cattery hoort te geven (het "product" hoort een levensduur te hebben van wat men ervan kan verwachten), als blijkt dat uw nieuwe babypoesje niet gezond is als het bij je komt wonen of zelfs binnen afzienbare tijd blijkt te overlijden, heb ik behoorlijk veel reacties gekregen van mensen die een "kat in de zak" gekocht hebben. Welke garanties een cattery exact hoort te geven weet ik ondertussen in grote lijnen. Alle nieuwe info is te vinden in het paars, verspreid tussen de rode tekst op deze pagina.

Mijn mening is, dat een cattery een nieuw kitten moet bieden of het aankoopbedrag retour moet geven, als het kitten binnen het eerste levensjaar overlijdt, mits een dierenarts bevestigt dat het door een erfelijke afwijking is gekomen of als het overleden is door een ziekte wat is meegenomen vanuit de cattery. Echter de wet heeft allerlei uitzonderingen bedacht waardoor dit niet in alle gevallen opgaat.

Wettelijk gezien (volgens Juridisch Loket), is het geven van garantie op een dier slechts een half jaar na plaatsingsdatum verplicht. Dus als er binnen een half jaar nadat u het kitten in huis heeft gekregen, een erfelijk gebrek aan het dier kenbaar wordt, dan geldt de garantie van 6 maanden wettelijk gezien volgens het Juridisch Loket, maar hier ben ik het zelf niet helemaal mee eens. Er zijn echter uitzonderingen. Volgens de wet geldt dit niet voor cattery's die hobbymatig zo nu en dan een nestje hebben of de marktplaats fokkers die zonder stambomen werken(nu moet ik zeggen dat kittens fokken met winstoogmerk bijna nooit haalbaar is mede door onvoorspelbaarheid van het werken met levende dieren, hoe groot de cattery ook is, maar dit ter zijde).

In het geval van ziekte of overlijden van het kitten binnen een half jaar na plaatsing, vragen cattery's logischerwijs dan wel om een schriftelijke bevestiging van een dierenarts (vaak zelfs een specialist op het gebied van de ziekte waar het kitten aan is overleden), omdat, om het cru te zeggen, het kitten ook bij wijze van spreken door een ongeluk kan zijn overleden, en hier kan een cattery moeilijk aansprakelijk voor zijn. Als het kitten door een erfelijke afwijking of door een ziekte vanuit de cattery vele dierenartskosten met zich meebrengt (wat ook weer door een dierenarts schriftelijk bevestigd moet worden) dan denk ik dat het op zijn minst redelijk is dat de cattery meebetaalt aan de dierenartskosten, al is het slechts om de goede naam van de cattery hoog te houden.

In alle mailtjes die ik krijg van mensen die problemen hebben met hun kitten (vrijwel direct na plaatsing van het kitten), zijn de fokkers alles behalve tolerant tegenover hun kittenkopers. Ze willen niet financieel tegemoet komen, daarnaast geven dergelijke fokkers de kopers de schuld van de ziekte van het kitten, ondanks het aangeleverde bewijsmateriaal van de dierenarts. Schijnbaar weten (bewust of onbewust) fokkers niet dat ze in bepaalde gevallen de koper wettelijk verplicht zijn financieel tegemoet te komen en bij overlijden van het kitten, binnen afzienbare tijd, het aankoopbedrag vaak verschuldigd zijn of een groot deel daarvan.

Ik snap best dat het heel moeilijk is voor een fokker om een hoog bedrag retour te moeten geven en dat dat op weerstand stuit. Ik denk dat een kittenkoper daar best begrip voor kan hebben, dus zou je een betalingsregeling kunnen treffen ofzo. Ik ben vroeger ook best behoorlijk naef begonnen met mijn hobby en fokte met een poes die ik gekregen had, waarvan ik niets wist van de achtergronden (HCM en PKD, daar hadden ze ook nog niet van gehoord 15 jaar geleden voor zo ver ik wist en er werd ook niet op getest) en ik gebruikte de kater om de hoek, waarvan ik ook niets wist. Dat is eigenlijk het trieste aan het hele verhaal. Iedereen kan zomaar een cattery beginnen en maar wat doen. Belangrijk voor de kittenkopers is dat ze zich er bewust van moeten zijn dat dergelijke dingen als hierboven beschreven nog steeds gebeuren. Ik raad dus aan, alvorens in zee te gaan met een fokker, uit te zoeken hoe deze te werk gaat. Veel vragen stellen aan de fokker is belangrijk om vertrouwen te krijgen. Koopt u een "goedkoop" kitten, of een kitten van "Marktplaats" dan kunt u ervan uitgaan dat wettelijke garanties niet gelden (deze verkopers zijn gelijke aan u en daarom niet wettelijk verplicht garanties te geven). Daarnaast heeft een dergelijke verkoper er waarschijnlijk ook geen belang bij zijn naam hoog houden.

Toen ik 15 jaar geleden begon met mijn hobby, was ik student. Ik fokte niet veel kittens en kon mijzelf en de katten amper onderhouden van mijn geld. Het was, meende ik tot voorkort, een ramp geweest als er op dat moment een ontevreden kittenkoper bij mij op de stoep was komen te staan met het doodzieke kitten wat ik gefokt had. Ik zou onmogelijk een bedrag retour hebben kunnen geven. (Uit de nieuwste informatie blijkt dat in dergelijke gevallen de hobbyfokker meestal niet aansprakelijk is, vanwege het te weinig fokken van kittens binnen een jaar). Als student kun je denk ik ook geen leningen afsluiten, dus eigenlijk heb ik toen wel risico's genomen en daar stond ik toen niet bij stil. Gelukkig is de ellende me bespaard gebleven en achteraf was ik dus waarschijnlijk wel beschermd geweest door de wet, omdat ik nog van toeten en blazen wist en dus als gelijke gezien zou worden als de koper. Ik heb tot nu toe nog nooit een kitten retour hoeven geven (in 2006 en 2008 is het mij ondertussen wel gebeurd) sinds ik 14 jaar geleden mijn 1e kitten verkocht, maar dat klop ik meteen af, want we zijn met levende dieren bezig en ondanks alle testen en wetenschap over de lijnen in je stambomen, kan er natuurlijk altijd iets met een kitten fout zijn wat je gewoon niet ziet !! Een voorbeeld is Raven (zie tevens "mijn verhaal"). Raven overleed al toen hij nog bij ons woonde met 10 weken (gelukkig niet bij zijn nieuwe baasje pffff... Hij had al een heel lief baasje dus, maar die moesten wij toen het vreselijke nieuws brengen... Tijdens sectie bleek Raven een misvormde luchtpijp te hebben. Van buitenaf zagen we er niets aan, hij was speels en aanhankelijk en de dag voor zijn overlijden heeft hij netjes een gezondheidsverklaring gekregen van de dierenarts op zijn entingsbewijs. Aan zoiets kan een fokker niets doen, maar de koper al evenmin (mocht een kitten bij de nieuwe eigenaar binnen afzienbare tijd dus overlijden aan iets dergelijks). Ik vind dat je de koper moet tegemoetkomen als fokker, in zo'n geval. Al is het voor het behoud van de goede naam als cattery.

Tsja het is en blijft gewoon een lastige kwestie. Er zijn eind 2006 ook meerdere afleveringen van Kassa besteed aan dit probleem. Hier stonden vooral hondenfokkers centraal. Maar goed, ik neem aan dat garanties voor een hondje of een katje gelijk zullen zijn. Ik krijg verhalen te horen van mensen die een kitten gekocht hebben wat binnen een week ziek was. En honderden en honderden Euro's aan dierenartskosten in de maanden daarna hebben moeten spenderen om het babypoesje levend te houden (in enkele gevallen overleed het kitten alsnog). De fokkers van dergelijke kittens beweren bij hoog en bij laag dat het kitten gezond was bij aflevering. Dat mag zo geleken hebben, maar hoe eerlijk is het dat de koper voor 100 % van deze kosten opdraait ?

De wet en het verschil tussen hobbyfokkers en beroeps- en/of bedrijfsmatige fokkers:

In het Magazine van Saint Pro Cat van maart 2007, is een artikel geweid aan het onderwerp koopovereenkomsten. Hierin staat precies hoe het werkt als de koper en de fokker onenigheid krijgen over de gezondheid van het kitten in kwestie. Saint Pro Cat is naar een advocaat geweest om uit te zoeken wat de rechtspositie van beide partijen is in dergelijke gevallen.

Het blijkt dat het aankopen van een kitten valt onder "Bijzondere Overeenkomsten" wat beschreven staat in boek 7 van de wet. Dit behoort bij de nieuwe consumentenwet die per 1 mei 2003 van kracht is. Hierin wordt gesteld dat een consument bij aanschaf van een product van een niet consument wettelijk 6 maanden garantie krijgt op dit product. Let wel: Uit deze zin kunt u afleiden dat de fokker dus zelf geen consument mag zijn (dus in een bepaalde mate beroeps-, en/of bedrijfsmatig bezig moet zijn) en uzelf geen bedrijf mag zijn in dezelfde discipline (dus zelf geen beroeps- en/of bedrijfsmatige fokker mag zijn) om in aanmerking te komen voor de wettelijke garantie van 6 maanden. In andere gevallen geldt de garantie van 6 maanden niet. Dus als u een kitten bij een particulier of hobbyist koopt (bijv. via Marktplaats, via de krant of Speurders), die zo nu en dan een nestje heeft zonder winstoogmerk, dan is deze een gelijke aan u, de kittenkoper, al helemaal als u als koper ook een fokker bent van katten. U heeft in dit geval dus geen wettelijk recht op 6 maanden garantie. Beide partijen worden dan verondersteld even veel te weten van de materie ten tijde van de aanschaf. Er is in tegenstelling tot een winkel, geen verschil in kennis. Bij een winkel of bedrijf veronderstelt de wet dat deze meer weet over het artikel dan de consument, dus is dan wel de 6 maanden garantie van toepassing. Wist u dat deze garantie van 6 maanden zelfs geldt voor kleding ??!!

M.a.w. als u als consument hecht aan een deugdelijke garantie, dan kunt u beter een kitten kopen bij een cattery die meerdere nestjes per jaar fokt, de kittens promoot via een eigen website, zich al vele jaren bezig houdt met de discipline, duidelijk belang hecht aan zij/haar goede naam en eventueel showt met de katten. Door veel vragen te stellen aan de catteryhouder, komt u er snel achter of het om een professioneel iemand gaat of niet. Mocht u een kitten willen kopen bij iemand die zelden een nestje heeft, zorg dan voor een koopcontract waar u tevreden mee bent, zodat u sterk staat mocht er iets met het kitten zijn. Informatie die de fokker op de website heeft staan ten aanzien van garanties, zijn even bindend als een contract. U dient (stel het mocht ooit komen tot een rechtzaak), wel zelf met de bewijzen aan te komen, dus print garanties die staan op de website en mails van de fokker die gaan over garanties en/of wijzen op een bepaalde mate van beroeps- en/of bedrijfsmatigheid van de cattery, uit en bewaar deze.

De mate waarin een cattery bedrijfs- en/of beroepsmatig bezig is, wordt bepaald door een rechter, mocht het tot een rechtzaak komen. Hij/zij kijkt hiervoor o.a. naar de informatie die u aangeleverd hebt wat betreft de website van de fokker en advertenties van de fokker (vooral de hoeveelheid aan (verkochte) kittens per jaar). Mocht u een koopcontract bij uw kitten hebben gekregen waarin staat dat de verkoper belooft dat er uitsluitend gefokt wordt met gezonde dieren of dat er uitsluitend gezonde kittens worden gefokt, dan staat u sterk als koper, zelfs als de fokker niet beroeps- en/of bedrijfsmatig is. Ook als er bepaalde garanties in beschreven staan, dan zal de wet de verkoper hier hoogst waarschijnlijk aan houden. Mocht er geen contract zijn en wordt er door de rechter bepaald dat een cattery bedrijfs- en/of beroepsmatig fokt, dan zijn artikel 17 en 18 van toepassing. Artikel 17 (dus 6 maanden garantie) heb ik al eerder gevonden en elders beschreven heb in deze tekst. Naast artikel 17 en 18 bestaat er nog artikel 21: "Mogelijke eisen van de koper als het artikel niet aan de eigenschappen beantwoordt", maar hier ga ik verder niet op in.

Garanties op kittens geldend voor een bedrijfs- en/of beroepsmatige cattery:

Artikel 17

2.

Een zaak beantwoordt niet aan de overeenkomst indien zij, mede gelet op de aard van de zaak en de mededelingen die de verkoper over de zaak heeft gedaan, niet de eigenschappen bezit die de koper op grond van de overeenkomst mocht verwachten. De koper mag verwachten dat de zaak de eigenschappen bezit die voor een normaal gebruik daarvan nodig zijn en waarvan hij de aanwezigheid niet behoefde te betwijfelen, alsmede de eigenschappen die nodig zijn voor een bijzonder gebruik dat bij de overeenkomst is voorzien.

Het bovengenoemde zou ik als volgt kunnen vertalen naar het kopen van een kitten. Uw verkoper garandeert u dat, op het moment van de verkoop, het kitten gezond is op het moment van de verkoop (in het entingsboekje/dierenpaspoort staat ook een gezondheidsverklaring). Mijn ervaring is dat men ervan uit kan gaan dat als een kitten niet binnen een week na verhuizing ziek wordt, het geen besmettelijke zaken vanuit de cattery heeft meegenomen. Maar, een verkoper dient de koper er van te voren van op de hoogte te stellen, dat het kitten last kan krijgen van wat diaree of snotterigheid na de verhuizing, dit vanwege de stress van de verhuizing wat een verminderde weerstand op kan leveren. Als het probleem blijft na 1 of enkele keren medicatie (bijv. door een probleem met het immuunsysteem) dan zou de fokker de koper tegemoet moeten komen, want dit lijkt mij een gebrek aan het kitten. Exacte standaarden weet ik hier niet voor (de hoeveelheid compensatie). In dit geval lijkt het mij verstandig dat de kittenkoper en de cattery tot een overeenkomst komen naar ieders tevredenheid, om rechtzaken tegen te gaan, de verstandhouding met de kittenkoper goed te houden en schade aan de goede naam van de cattery te verkomen. Compensatie van tenminste de helft van de dierenartskosten voor het 1e half jaar lijkt mij in gevallen van kittens waar structureel iets mis mee is logisch, omdat het een risico is voor beide partijen. Het gaat immers om een levende en dus onvoorspelbare aankoop/verkoop. Daarnaast denk ik dat het redelijk is dat er ook een maximum aan het te compenseren bedrag gesteld kan worden. Hier denk ik persoonlijk aan een maximum van het aankoopbedrag minus het bedrag wat de fokker aan kosten heeft gemaakt puur voor het opvoeden van dat specifieke kitten. Deze basiskosten zijn: De vaccinatiekosten, ontwormingskosten, gebruikte ontvlooiingsmiddelen, eventuele kosten voor de chip en de voedingskosten (geschat ongeveer 100 a 150). Eventueel kan het dekgeld ook nog gedeeld worden over het aantal kittens wat geboren is, om tot het maximaal te retourneren bedrag te komen. Onvoorspelbare kosten die gemaakt zijn door de fokker omdat bijvoorbeeld het kitten tijdens het verblijf bij de fokker ziek is geweest, vind ik hier persoonlijk niet bij horen.

Belangrijk: De fokker moet de koper ervan overtuigen dat het kitten minimaal tot de eerste week na verhuizing, hetzelfde voedsel te eten krijgt van de koper (en ook niets anders erbij, behalve water) als wat het in de cattery at en het kitten pas daarna LANGZAAM laat wennen aan het voedsel wat de koper wil geven, dit om darmproblemen te voorkomen. In sommige gevallen accepteren de darmpjes van het kitten helemaal geen ander voedsel, in dit geval zal het kitten het voedsel wat het at bij de cattery moeten blijven eten. Wat betreft het overschakelen naar ander voedsel: Mijn dierenarts zegt dat de koper zelfs een maand moet wachten met overzetten naar ander voedsel.

 Het is raadzaam voor de koper om binnen 48 uur na het thuiskrijgen van het kitten, het kitten door een dierenarts te laten onderzoeken, of het nu gezond oogt of niet, om zichzelf in te dekken. Als het kitten na verhuizing blijvende en slepende ellende ondervindt, dan is er toch iets anders aan de hand.

Wat betreft de levensduur van een kitten (wat men van "de zaak" zou mogen verwachten), de gemiddelde leeftijd van een Maine Coon zou liggen tussen de 13 a 14 jaar voor zover ik weet. Een cattery kan niet garanderen dat uw kitten zo oud gaat worden. Maar voor het zelfde geld wordt uw kitten 19 jaar.

Ik zou zeggen dat het best redelijk is, dat als het kitten binnen het eerste levensjaar overlijdt aan een aangetoonde erfelijke afwijking, dat het kitten dan volledig vergoed moet worden door de fokker, ondanks alle dure tests die de fokker heeft laten verrichten bij de ouders. De fokker zou op zijn minst een nieuw kitten aan moeten bieden zodra er een kitten beschikbaar is, of het aankoopbedrag moeten retourneren.

Als een dier als fokdier verkocht wordt, vraagt een cattery hier bijna altijd een hoger bedrag voor. Als het dier, om wat voor reden dan ook, onvruchtbaar blijkt te zijn, dan lijkt het mij niet meer dan redelijk dat het verschil tussen het aankoopbedrag van een huidier en het aankoopbedrag van fokdier aan de koper geretourneerd wordt door de fokker.

5.

De koper kan zich er niet op beroepen dat de zaak niet aan de overeenkomst beantwoordt wanneer hem dit ten tijde van het sluiten van de overeenkomst bekend was of redelijkerwijs bekend kon zijn. Ook kan de koper zich er niet op beroepen dat de zaak niet aan de overeenkomst beantwoordt wanneer dit te wijten is aan gebreken of ongeschiktheid van grondstoffen afkomstig van de koper, tenzij de verkoper hem voor deze gebreken of ongeschiktheid had moeten waarschuwen.

Het bovengenoemde stukje uit artikel 17 zou ik als volgt willen vertalen naar het kopen van een kitten. Als het kitten door toedoen van omstandigheden of door toedoen van de koper ziek wordt, kan dit niet verhaald worden op de cattery. Zelf heb ik dit een keer meegemaakt met een kater van een jaar. Mensen belden me op dat ze van "de shit" af wilden. Het katertje was telkens aan de diaree en al een jaar oud toen ik dit te horen kreeg. Uiteindelijk bleek dat de mensen hem lekker hapjes gaven en verschillende soorten voer. Daar kon hij dus niet tegen. Toen ze hem op 1 soort voer zetten, bleek het inderdaad goed te gaan met de kater. Het is zonde van alle dierenartskosten die de mensen hebben gemaakt, maar hiervoor kan een cattery niet verantwoordelijk zijn.

Verder dien je als verkoper van een kitten (zo ik het zou vertalen uit artikel 17.5), de koper ervan op de hoogte te stellen dat je niet kunt garanderen hoe lang een dier leeft. Dat kun je bij mensen niet garanderen, dus bij dieren ook niet. Tevens kun je als cattery nooit garanderen dat je een kitten met showkwaliteit, bepaalde vachtstructuur, bepaald formaat wat het kitten zal hebben als het uitgegroeid is, etc. verkocht hebt. Wel kun je natuurlijk zeggen dat je je uiterste best hebt gedaan hiernaar te streven. Dus als je jezelf indekt op deze manier, dan kunnen kittenkopers nooit ontevreden raken over je verkochte kitten lijkt mij. Ook deze theorie lees je terug in het artikel in het blad van Saint Pro Cat van maart 2007.

Artikel 18:

1.

Bij de beoordeling van de vraag of een op grond van een consumentenkoop afgeleverde zaak aan de overeenkomst beantwoordt, gelden mededelingen die door of ten behoeve van een vorige verkoper van die zaak, handelend in de uitoefening van een beroep of bedrijf, omtrent de zaak zijn openbaar gemaakt, als mededelingen van de verkoper, behoudens voor zover deze een bepaalde mededeling kende noch behoorde te kennen of deze mededeling uiterlijk ten tijde van het sluiten van de overeenkomst op een voor de koper duidelijke wijze is herroepen, dan wel de koop niet door deze mededeling benvloed kan zijn.

2.

Bij een consumentenkoop wordt vermoed dat de zaak bij aflevering niet aan de overeenkomst heeft beantwoord, indien de afwijking van het overeengekomene zich binnen een termijn van zes maanden na aflevering openbaart, tenzij de aard van de zaak of de aard van de afwijking zich daartegen verzet.

Als binnen 6 maanden er een defect aan het kitten tot uiting komt, heeft u wettelijk gezien recht op compensatie. Let wel op het woord "consumentenkoop" (in Artikel 18.2) wat dus inhoudt dat de cattery in een bepaalde mate ongelijk aan u moet zijn als kittenkoper, m.a.w. een bepaalde mate van beroeps- en/of bedrijfsmatigheid moet uitoefenen, wil u recht hebben op die wettelijke garantie van 6 maanden.

Al dan niet aanvechten van een cattery:

Er is echter een moeilijkheid voor de koper als blijkt dat de desbetreffende cattery niet mee wil werken en er juridische stappen ondernomen moeten worden. De kosten hiervoor zijn dermate hoog, dat het eigenlijk niet in verhouding staat met de aanschafprijs van een kitten. Uiteindelijk zal de verliezende partij alle kosten (ook de kosten gemaakt voor de advocaat) moeten betalen, of er wordt geschikt. Garanties dat de koper de juridische zaak zal winnen zijn er dus zeker niet. Het hangt er dus mede vanaf hoe "sterk" u als koper staat (bewijsmateriaal e.d.). en de mate waarin de cattery al dan niet als beroeps- en/of bedrijfsmatig wordt gezien door een rechter. Daarnaast duren dergelijke zaken enorm lang, terwijl het verdriet al zo groot is !!

N.B. Alvorens naar een advocaat te stappen bij een meningsverschil over de gezondheid van uw kitten, kunt u het beste eerst bij de klachtencommissie van de desbetreffende rasvereniging van de fokker terecht. Deze zal zo goed mogelijk voor u uitzoeken welke rechten u heeft en of het zin heeft de fokker aan te vechten.

Ik denk dat als u bij een bekende cattery een kitten koopt, deze catteryhouder zijn/haar naam graag goed wil houden (ik tenminste wel !!) en u daarom kunt verwachten dat een dergelijke cattery sneller coulant zal zijn naar u als kittenkoper toe. Mond op mond (anti)reclame gaat snel !! Ik denk ook dat een cattery beter een redelijk aankoopbedrag kan vragen voor een kitten, i.p.v. onder de prijs te gaan zitten. Dat extra geld kan dan op een spaarrekening gezet worden voor het geval er een ontevreden kittenkoper op je stoep staat. Voor een Maine Coonkitten met alles er op en er aan (stamboom, 2 maal een inenting, volledige ontworming, ontvlooiing en eventueel een chip, ), moet u denken aan een bedrag van tussen de 500 tot 650 (voor een kitten wat niet bedoeld is voor de fok).

Als laatste wil ik graag opmerken dat het een kittenkoper ten zeerste aan te raden is de cattery meteen in te lichten zodra hij/zij denkt dat er iets mis is met het kitten. En als de cattery niet bereikbaar is, zo snel mogelijk met het dier naar de dierenarts te gaan om verwaarlozing van het probleem te voorkomen, ook als de garantietermijn verstreken is. Zorg dragen voor goede medische zorg voor uw kitten is verplicht.

Bij een goed en geregeld contact tussen de fokker en de koper, na verhuizing van het kitten, is de kans hoger is dat de fokker coulanter (dus toeschietelijker dan de wet voorschrijft) zal reageren als er problemen zijn met het kitten dan wanneer er helemaal geen contact is geweest. De fokker heeft dan meestal meer empathie voor de kittenkoper. Ik vind het persoonlijk daarnaast uiterst belangrijk dat ik de gezondheid van de door mij gefokte kittens kan volgen om een zo goed mogelijke gezondheid van de toekomstige kittens na te streven. Dus ik doe zelf ook moeite om een goede verstandhouding tussen mij en de kittenkopers te handhaven. (Vooral via de mail). Als iemand nooit iets van zich laat horen, dan ben ik zelf ook eerder geneigd niet meer te doen dan wat vaststaat in de wet.

Dit verhaal is natuurlijk erg zakelijk. Was het maar zo, dat in alle gevallen alle nieuwe baasjes een prachtig en gezond poezenkindje konden kopen zonder al dit soort gedoe er omheen. Maar het is wel degelijk belangrijk van te voren te weten wat voor rechten en plichten u heeft als kittenkoper en wat u al dan niet mag verwachten van de fokker van uw kitten.

Onderstaand een toepasselijke link van de rasvereniging Maine Coon

http://www.rasclubmainecoon.nl/rmc68.htm

Graag sta ik open voor positieve maar ook voor opbouwende kritiek wat betreft mijn verhalen :-)